Pomoc | Szukanie zaawansowane
Szukaj :
Strona główna
Forum
Pytania i odpowiedzi
Profile

Google
ZACZYNAMY
- od Autora
- jesteś tu po raz pierwszy?
- wprowadzenie
- przewodnik po ChLO
- metody operacji
- podejmujemy decyzję
- regulamin strony
ZASOBY STRONY
- F O R U M
- profile użytkowników
- ciekawe profile
- zmiany w profilach
- pytania i odpowiedzi
- nasze ogłoszenia
- C H A T
INFORMACJE
- A R T Y K U Ł Y
- lekarze i kliniki
- refundacja - NFZ
- dla lekarzy
- sprawy emocjonalne
- operacje plastyczne
- polecane strony
INNE
- GRUPA WSPARCIA
- www.AnonimowiZarlocy.org
- stowarzyszenie MAXIMUS
- sesje zdjęciowe
- współpraca
- wesprzyj nasz serwis
- koszulki z naszym LOGO
- balon żołądkowy
OBLICZ SWOJE BMI
Wzrost: cm
Waga: kg
UWAGA! Kalkulator działa tylko pod przeglądarką Internet Explorer - Przepraszamy.


R E K L A M A



Metody operacji

Opracowanie: Artur Rzepka
Na podstawie: www.obesityhelp.com/morbidobesity

Jest wiele typów operacji i coraz więcej ośrodków w Polsce (w tym również prywatnych) zajmuje się ich przeprowadzaniem. Najstarszym i oferującym najwięcej typów zabiegów jest szpital w Zabrzu. Wiele osób zadaje sobie pytanie, który typ operacji jest najlepszy? Odpowiedź: nie ma takiego, który moglibyśmy uznać za najlepszy. Ponieważ każdy pacjent jest inny trzeba rozważyć za i przeciw w konkretnej sytuacji. Inna operacja może być doskonała dla jednej osoby, a inna dla drugiej.

Poniżej znajdziecie krótki opis wszystkich metod spotykanych w Polsce, wraz z podstawowymi za i przeciw. Najważniejsze to zrozumieć działanie każdej z nich a następnie wraz z chirurgiem wyjaśnić ewentualne niejasności i dokonać wyboru metody. Ostatnie słowo co do wybranej metody powinno należeć do lekarza - pamiętajmy jeżeli jesteśmy w rękach dobrego specjalisty on będzie lepiej niż my wiedział jaka metoda sprawdzi się najlepiej w naszym przypadku.

Istnieją zasadniczo dwa sposoby zmniejszania wagi: radykalne ograniczenie przyjmowanych przez pacjenta pokarmów oraz zmniejszenie wchłaniania (absorpcji) wartości odżywczych ze spożytego jedzenia. Są dwie grupy operacji: wyłącznie ograniczające ilość przyjmowanego jedzenia (należą tu min. VBG - Mason i AGB - Opaska) oraz łączące te dwa typy (BPD - Scopinaro, Roux-en-Y Gastric Bypas)


VBG - Mason - Pionowa plastyka żołądka (ang. Vertical Banded Gastroplasty)

Operacja autorstwa Dr Edwarda E. Masona (rozpoczął jej wykonywanie w początku lat 80'tych) polega na podzieleniu żołądka na dwie części przy pomocy pionowego szwu wykonywanego tzw. staplerem, oraz ograniczeniu przepływu jedzenia z mniejszej do większej części przy pomocy opaski zakładanej na stałe (nie regulowanej). Celem tej metody jest trwałe zmniejszenie ilości pokarmu zjadanego przez pacjenta. Po tej operacji następuje relatywnie szybka utrata wagi.


Zalety:
  • całkowicie odwracalna
  • mało zmieniająca anatomię układu pokarmowego
  • brak zespołu przeciążenia cukrem (dumping syndrom)
  • nie występują raczej problemy z niedożywieniem
Wady:
  • wymaga ścisłego przestrzegania diety
  • nie ma elementu zmniejszającego absorpcję pokarmu
  • częste wymioty, jeżeli jedzenie nie jest dokładnie przeżuwane lub jedzone za szybko lub za dużo lub z innego powodu
  • możliwe pęknięcie staplera lub rozciągnięcie mniejszej części żołądka po kilku latach powoduje ponowny przyrost wagi ciała - potrzebna jest wtedy nowa operacja ChLO


AGB - Opaska regulowana (Adjustable Gastric Band)

Ta metoda popularnie zwana "opaską" polega na podzieleniu żołądka poziomo na dwie części - górną mniejszą i dolną większą. Osiąga się ten efekt umieszczając na żołądku opaskę. Operacja najczęściej wykonywana jest metodą laparoskopową, ale może być wykonywana również tradycyjnie. Opaska składa się z części opasającej żołądek, wyposażonej w balonik zaciskający się pod wpływem napełniania specjalnym płynem (podobny do malutkiej dętki rowerowej), portu umieszczonego pod skórą, przez który można regulować ilość płynu w opasce oraz przewodu łączącego opaskę z portem. W zależności od stopnia zaciśnięcia opaski pacjent może przyjmować mniej lub więcej jedzenia. Umożliwia to regulowanie szybkości zmiany masy ciała. Nie należy przesadzać regulowaniem opaski w jedną i drugą stronę bo częste zmiany jej zacisku mogą doprowadzić do przerostu jej przez ścianki żołądka i ponowny przyrost masy ciała. Działa podobnie jak VBG - Mason.

Szczegółowy opis metody

Zalety:
  • prosta i relatywnie bezpieczna metoda
  • nieliczne poważne komplikacje
  • wykonywana bez otwierania lub usuwania jakiejkolwiek części przewodu pokarmowego
  • bez zmian w anatomii żołądka
  • całkowicie odwracalna
  • jeżeli zakładana laparoskopowo to szybka rekonwalescencja po
Wady:
  • wymaga ścisłego przestrzegania diety
  • nie ma elementu zmniejszającego absorpcję pokarmu
  • częste wymioty jeżeli jedzenie nie jest dokładnie przeżuwane lub jedzone za szybko lub za dużo lub z innego powodu
  • możliwe wrośnięcie opaski lub przerośnięcie przez ściany żołądka lub powiększenie górnej części żołądka powoduje ponowny przyrost wagi ciała - potrzebna jest wtedy nowa operacja ChLO


BPD - Scopinaro - Wyłączenie żółciowo trzustkowe (Biliopancreatic Diversion)

Metoda łączy elementy restrykcyjne i zmniejszające absorpcję. Polega na usunięciu około 2/3 żołądka (pozostała część jest 4-5-krotnie większa niż w przypadku VBG - Masona), oraz podzieleniu jelita cienkiego na 3 części, z których dwie łączą się tworząc trzecią (tworzą razem kształt litery Y) pierwsza część biegnie od zmniejszonego żołądka i nią transportowane jest jedzenie, druga połączona z przewodami żółciowymi i trzustką jest drogą soków trawiennych, łączą się one około 100-150 cm przed ujściem jelita cienkiego do jelita grubego. Dopiero w tym trzecim 100-150 centymetrowym odcinku odbywa się proces trawienia. Zmiana biegu jelita cienkiego powoduje zmniejszenie absorpcji (wchłaniania) wartości odżywczych, a zmniejszenie żołądka powoduje zmniejszenie ilości przyjmowanego jedzenia. Te dwa efekty razem powodują utratę wagi. Pacjent jednak może przyjmować znacznie więcej jedzenia niż przy operacjach wyłącznie restrykcyjnych. Ze względu na zmniejszone wchłanianie pacjent powinien mieć robione badania krwi co jakiś czas, oraz przyjmować dodatkowe witaminy przez całe życie po operacji.

Zalety:
  • duży efekt zmniejszenia wchłaniania
  • bardziej długotrwały efekt utraty wagi
  • pacjent po operacji może jeść niemal normalnie
  • bardzo rzadkie wymioty
  • niemal nie występują późne powikłania powodujące przyrost wagi
Wady:
  • większe niebezpieczeństwo niektórych powikłań w szczególności niedożywienia, anemii, niedoboru witamin i mikroelementów
  • ryzyko wystąpienia zespołu przeciążenia cukrem (dumping syndrom)
  • zmiany trawienia - mogą wystąpić problemy z biegunkami, wzdęcia, bardziej cuchnące stolce itp.;
  • pacjent musi dożywotnio przyjmować dodatkowe witaminy i mikroelementy
  • tylko częściowo odwracalna i tylko w przypadku silnych powikłań
  • duże zmiany w anatomii


Roux-en-Y Gastric Bypas - RNY

To operacja podobna do BPD - Scopinaro, łączy elementy restrykcyjny i ograniczający wchłanianie. Żołądek dzielony jest przy pomocy staplera na dwie części, które są od siebie oddzielone. Do mniejszej (znacznie mniejszej niż w przypadku BPD) przyłączone jest jelito, jelito cienkie również tworzy kształt litery Y, i podobnie jak w przypadku BPD jedną częścią przesuwa się jedzenie, drugą spływają soki trawienne, trawienie odbywa się w trzeciej. Długość poszczególnych części jelita (szczególnie wspólnej) i objętość mniejszej części żołądka ustalana jest indywidualnie przez chirurga w zależności od pacjenta. Wspólna część jelita jest jednak zwykle dłuższa niż w przypadku BPD - Scopinaro. Również konieczny monitoring badań krwi i przyjmowanie dodatkowych witamin i mikroelementów. Wykonywana często u pacjentów u których zawiodły VBG-Mason lub AGB - Opaska.

Rysunek innej wersji operacji Roux-en-Y

Zalety:
  • silna kontrola ilości przyjmowanego jedzenia
  • efekt zmniejszenia wchłaniania
  • odwracalna w przypadku powikłań, jednak traktowana jako operacja na stałe
Wady:
  • przerwanie staplera,
  • możliwe zwężenie lub zablokowanie połączenia pomiędzy żołądkiem a jelitem
  • wymaga ścisłego przestrzegania diety
  • możliwe wymioty jeżeli jedzenie nie jest dokładnie przeżuwane lub jedzone za szybko
  • duże ryzyko wystąpienia zespołu przeciążenia cukrem (dumping syndrom)
  • pacjent musi dożywotnio przyjmować dodatkowe witaminy i mikroelementy
  • duże zmiany w anatomii


  Ostatnia modyfikacja: 20.07.2004





(c) www.otylosc.org - Artur Rzepka 2003 - 2008




statystyki www stat.pl