Pomoc | Szukanie zaawansowane
Szukaj :
Strona główna
Forum
Pytania i odpowiedzi
Profile

Google
ZACZYNAMY
- od Autora
- jesteś tu po raz pierwszy?
- wprowadzenie
- przewodnik po ChLO
- metody operacji
- podejmujemy decyzję
- regulamin strony
ZASOBY STRONY
- F O R U M
- profile użytkowników
- ciekawe profile
- zmiany w profilach
- pytania i odpowiedzi
- nasze ogłoszenia
- C H A T
INFORMACJE
- A R T Y K U Ł Y
- lekarze i kliniki
- refundacja - NFZ
- dla lekarzy
- sprawy emocjonalne
- operacje plastyczne
- polecane strony
INNE
- GRUPA WSPARCIA
- www.AnonimowiZarlocy.org
- stowarzyszenie MAXIMUS
- sesje zdjęciowe
- współpraca
- wesprzyj nasz serwis
- koszulki z naszym LOGO
- balon żołądkowy
OBLICZ SWOJE BMI
Wzrost: cm
Waga: kg
UWAGA! Kalkulator działa tylko pod przeglądarką Internet Explorer - Przepraszamy.


R E K L A M A



Podejmujemy decyzję

Źródło: www.obesityhelp.com/morbidobesity
Tłumaczenie: Ewa Herbert

Co pomoże w podjęciu decyzji | Korzyści z utraty wagi | Ryzyko związane z ChLO

Jakie ryzyko niesie z sobą chirurgiczne leczenie otyłości?

Dla osób zainteresowanych ideą chirurgicznego leczenia stanu otyłości olbrzymiej jednym z najważniejszych pytań będzie: Jak wyglądają kwestie za i przeciw dotyczące takiej operacji? Chirurgiczne interwencje zawsze bowiem niosą ze sobą pewne ryzyko.

Ryzyko to jest takie samo, jak przy każdej innej operacji jamy brzusznej. Wynika ono z faktu poddawania się operacji chirurgicznej, a nie z typu operacji. Ciepiący na otyłość znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka z uwagi na inne choroby, które często otyłości towarzyszą: wysokie ciśnienie, cukrzyca itp.

Potencjalne rodzaje ryzyka:

  • Zapalenie płuc: jak sama nazwa wskazuje, jest to infekcja umiejscowiona w płucach, która może nabrać szczególnie poważnego charakteru u pacjentów po operacji Chlo, jako że często bierze ona początek z przewodu pokarmowego i potrafi być bardzo wyniszczająca. Jako środek zapobiegawczy przed operacją stosuje się antybiotyki, które zabijają florę bakteryjną przewodu pokarmowego oraz właściwe procedury dotyczące znieczulenia oraz dróg oddechowych.


  • Ropień: jest to kieszeń zainfekowanego płynu, która może utworzyć się w dowolnym miejscu. Po operacji jamy brzusznej istnieje możliwość utworzenia się kieszonki płynu, z której powstanie ropień. Leczenie polega na odsączeniu zainfekowanego płynu i podaniu antybiotyku. Metody zapobiegawcze to niedopuszczanie do powstawania kieszonek płynu lub krwi w jamie brzusznej podczas operacji. W tym celu zakładane są sączki, które należy pozostawić na miejscu przez pewien czas po operacji.


  • Infekcja rany: jest rodzajem ropnia i tak też się ją leczy – przez odsączenie. Pacjenci cierpiący na otyłość olbrzymią mają pod skórą bardzo głęboką warstwę tkanki tłuszczowej, co stanowi dla lekarzy znaczne utrudnienie w korzystaniu z powszechnie stosowanych środków leczenia infekcji. Opracowane zostały zatem specyficzne metody stosowane w takich wypadkach, które są bardzo efektywne, chociaż mogą stanowić dla pacjenta pewne źródło irytacji.


  • Infekcje przewodu moczowego: mogą się pojawić w związku ze zmianą wypływu moczu po operacji. Często również pacjenci zauważają, że wysiłek związany z pracą mięśni, by wypływ moczu zwiększyć, jest dla nich bardzo utrudniony. Po operacji w celu odprowadzenia moczu z pęcherza stosowany jest cewnik. W rzadkich przypadkach może to spowodować infekcję pęcherza, która leczona jest antybiotykami.


  • Krwotok: może nastąpić w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych podczas operacji. Używa się wtedy narzędzia zwanego elektrokauteryzatorem, którym przyżegane są naczynia, co powoduje koagulację krwi. Czasami naczynie krwionośne potrafi umknąć, co także może być powodem krwotoku w jamie brzusznej lub na poziomie skóry. W niektórych, niezwykle rzadkich wypadkach może to spowodować konieczność powrotu pacjenta na salę operacyjną.


  • Transfuzje: mogą okazać się konieczne, gdy u pacjenta nastąpi utrata krwi, w wyniku której zdestabilizują się tętno i ciśnienie krwi. O ile niegdyś ryzyko formalnie przypisywane transfuzji krwi było dość poważne, o tyle w dzisiejszych czasach dzięki dużo wyższemu standartowi i procedurom kontrolnym transfuzja stała się znacznie bezpieczniejsza. Niemniej jednak, w związku z instniejącymi wciąż śladowymi elementami ryzyka związanymi z przetoczeniem krwi, pacjenci mają opcję oddania własnej krwi przed operacją, która może zostać wykorzystana, gdyby zaszła taka konieczność.


  • Niedrożność jelit spowodowana zatkaniem: może powstać w wyniku operacji jamy brzusznej a spowodowana jest zrostami. Zdarzają się przypadki, gdy zrosty blokują jelita tak, że nic nie może się przez nie przedostać. Czasem dla usunięcia blokady konieczna być może interwencja chirurgiczna w trybie pilnym.


  • Wyciek w miejscu połączeń jelitowych: zdarza się, gdy nieszczelne jest połączenie odcinków jelita. W takim przypadku płyn z przewodu żołądkowo-jelitowego, w którym znajdują się bakterie (w przewodzie nieszkodliwe dla organizmu) wydostaje się do jamy brzusznej i powoduje poważną infekcję, której towarzyszą obrzęk, wysoka częstość tętna i w niektórych wypadkach utworzenie ropnia. To z reguły bardzo poważna komplikacja wskazująca na konieczność przeprowadzenia natychmiastowej operacji w celu zlikwidowania przecieku i odsączenia infekcji. O ile po operacji założone zostały sączki, istnieje możliwość uniknięcia operacji. Przeciek zespoleniowy prawie zawsze wymaga nieco dłuższego pobytu w szpitalu oraz wzrastają przykre doznania pacjenta związane z sączkami i koniecznością regularnych prześwietleń.


  • Blokada otworu w żołądku: może się zdarzyć, gdy w efekcie operacji chirurgicznego leczenia otyłości uformowany zostaje zgodnie z planem niewielki woreczek, ale w trakcie procesu gojenia tworzące się blizny ściągają się w większym niż normalnie stopniu. W takim wypadku jedzenie nie może przedostać się przez otwór do dolnej części żołądka. O ile tak się zdarzy, korekcja często ma miejsce bez konieczności pobytu w szpitalu. Operacje przeprowadzane metodą laparoskopową niosą dużo mniejsze ryzyko powstania blokady otworu w żołądku.


  • Chroniczne problemy żywieniowe: można ich uniknąć przez przyjmowanie zalecanych przez lekarza odpowiednich preparatów dostarczających organizmowi witaminy i minerały oraz przez zdrowe nawyki żywieniowe.


  • Niedobór białka: zdarza się, ponieważ ilości białka, które może spożywać pacjent po operacji zostają drastycznie ograniczone w wyniku bajpasu żołądkowego. Ryzyko, że u pacjenta pojawi się niedobór białka zmniejsza się, jeżeli zastosuje się metodę spożywania białka w pierwszej połowie każdego posiłku.


  • Niedobór witamin i minerałów: zdarza się, gdy ograniczona dieta pacjenta po operacji nie pozwala mu na spożywanie odpowiedniej ilości bogatego w witaminy pożywienia, które przeciętny dorosły człowiek zjada w ciągu normalnego dnia. Zaburzenia przyswajania są częściowo powodem, dlaczego pacjent po operacji traci na wadze. Niemniej jednak żeby być zdrowym możemy jeść mniej, ale utrzymywać w normie spożycie witamin, jeżeli dopilnujemy regularnego brania zalecanych przez lekarza preparatów witaminowych i minerałów przez resztę życia.


Możliwe efekty uboczne po operacji:
  • Mdłości: mogą wystąpić po operacji ograniczenia pojemności żołądka, jeżeli pacjent nie pilnuje momentu, w którym czuje się nasycony i kontynuuje jedzenie. Mogą także wystąpić wymioty. Problem zostanie rozwiązany, jeżeli pacjent będzie uważać na chwilę, w której następuje uczucie sytości.


  • Nietolerancja pożywienia: może się okazać, że różne elementy pożywienia, które pacjent lubił przed operacją, zaczną powodować nietolerancję. Niektóre z nich wymieniamy poniżej:



    • Czerwone mięso: czerwone mięso jest trudniejsze do strawienia i może powodować wymioty.



    • Cukier: słodycze oraz produkty zawierające rafinowany cukier mają tendencje do kumulowania płynu w jelicie. Po operacji chirurgicznego leczenia otyłości może to spowodować zespół przeciążenia (dumping syndrome), gdy cukier zostanie spożyty na pusty żołądek. Szybko zostaje on wydalony z żołądka do jelita, gdzie ściąga dużą ilość płynów. Doprowadza to do stanu, w którym pacjent zaczyna się pocić, kręci mu się w głowie, odczuwa przelewanie w brzuchu i ma znacznie przyśpieszone tętno. Większość pacjentów, którzy doświadczyli tych symptomów nigdy więcej nie bierze takich produktów do ust!



    • Produkty mleczne: w celu trawienia laktozy nasz organizm potrzebuje enzymu zwanego laktazą. Po bajpasie żołądkowym może się zdarzyć, że organizm nie może w pełni trawić mleka i produktów mlecznych. O ile powtarza się to regularnie, można produkty zawierające laktozę zastępować takimi, które są jej pozbawione.



    • Skrobia: z powodów podobnych jak przy laktozie po operacjach wyłączających mogą wystąpić problemy z trawieniem produktów zawierających skrobię ziemniaczaną. W takim przypadku należy się powstrzymać lub minimalizować i przyjmowanie produktów zawierających ziemniaki. Trzeba pamiętać że to nie tylko ziemniaki, frytki, placki ziemniaczane, ale również wiele rodzajów wyrobów mącznych (pyzy, kopytka, leniwe kluski), pierogi ruskie, chipsy itp. W razie wystąpienia problemów trawiennych objawiających się biegunkami, należy wystrzegać się tych produktów.



  • Biegunki: u pacjentów z bajpasem żołądkowym (wyłączeniem żółciowo-trzustkowym) mogą wystąpić biegunki, spowodowane zmianami w przewodzie pokarmowym lub nietolerancją niektórych grup produktów spożywczych. Można sobie z nimi radzić przyjmując profilaktycznie tabletki przeciwbiegunkowe (najlepiej naturalne: Taninal czy węgiel) oraz spożywając jogurty bogate w kultury bakterii zasilające florę bakteryjną przewodu pokarmowego (lub na przykład kapsułki Lacidofil spełniające to samo zadanie). W ostrych sytuacjach pomaga doskonale Smecta - cementuje wszystko :).



  • Zaparcia: po operacji chirurgicznego leczenia otyłości metodami restrykcyjnymi (VBG - Mason i AGB - Opaska) znacznie zmniejsza się ilość spożywanego jedzenia. Ilości błonnika i niestrawionych części pokarmów stanowią ułamek tego, co umożliwiało normalną pracę jelit przed operacją. Z tego właśnie powodu spowalnia się praca jelit. Preparaty powodujące zmiękczenie stolca mogą przynieść znaczną ulgę w tym okresie.


Inne efekty uboczne
  • Przejściowe wypadanie włosów: może mieć miejsce, gdy organizm doświadcza drastycznego ograniczenia kalorii i następującego po tym spadku masy ciała. Organizm konserwuje zasoby na wypadek przedłużającego się okresu głodówki. Jednym z efektów u niektórych osób jest dezaktywacja mieszków włosowych, co powoduje wypadanie włosów. Problem ustąpi, gdy ustabilizuje się poziom otrzymywanego pożywenia i znormalizuje waga.


  • Utrata masy mięśniowej: może mieć miejsce, gdy organizm konserwuje tłuszcz na wypadek przedłużającego się okresu głodowego kosztem wszelkiego innego paliwa, które może zostać wykorzystane w pierwszej kolejności. Utracie masy mięśniowej można zapobiegać. W okresie aktywnego spadku wagi po operacji należy dużo ćwiczyć zaczynając od momentu, gdy tylko lekarz na to pozwoli.

Zobacz także:

  Ostatnia modyfikacja: 16.07.2004





(c) www.otylosc.org - Artur Rzepka 2003 - 2008




statystyki www stat.pl